Ο Γιάννης Καλαμπόκας,
τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της
Πάτρας, ήταν ο επικεφαλής μίας ομάδας τραμπούκων που είχε συσταθεί
στην Πάτρα με τις ευλογίες της κυβέρνησης, με σκοπό το σπάσιμο των
καταλήψεων. Στην ίδια ομάδα ήταν επίσης και οι Μαραγκός, Σπίνος και Γραμματίκας, όλοι μέλη της τοπικής Νέας Δημοκρατίας.
Στις
8 Ιανουαρίου 1991, στις 19:30 περίπου η ομάδα αυτή εισέβαλλε στο 3ο
Γυμνάσιο-Λύκειο Πατρών. Οι τραμπούκοι, αφού χτύπησαν---
όσους μαθητές βρίσκονταν μέσα, τους έδιωξαν από το σχολείο και
παρέμειναν μέσα σε αυτό. Σύντομα έξω από την πόρτα μαζεύτηκε πλήθος
περίοικων, μαθητών, γονέων, καθηγητών και πολιτικών φορέων της
αντιπολίτευσης, οι οποίοι ζητούσαν από τον Καλαμπόκα και τους
υπόλοιπους να φύγουν. Αυτοί αρνήθηκαν, τα πνεύματα οξύνθηκαν, και όταν
το συγκεντρωμένο πλήθος προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του σχολείου, ο
Καλαμπόκας και η ομάδα του όρμησαν προς τα έξω κρατώντας σιδερολοστούς και χτυπώντας όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Ένας από αυτούς ήταν και ο Νίκος Τεμπονέρας,
ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες αυτόπτων μαρτύρων, δέχτηκε χτύπημα από
τον ίδιο τον Καλαμπόκα -όπως κατέθεσαν αρκετοί αυτόπτες μάρτυρες- και
έπεσε στο έδαφος, με το κεφάλι του ανοιγμένο.
Το
γεγονός αυτό συνέβη περίπου στις 23:30 το βράδυ. Παρ' ότι οι
περίοικοι είχαν καλέσει την αστυνομία από πολύ νωρίτερα, αυτή δεν είχε
κάνει ακόμα την εμφάνισή της, οπότε η ομάδα του Καλαμπόκα
εκμεταλλευόμενη το σοκ του πλήθους διέφυγε ανενόχλητη. Ο Νίκος
Τεμπονέρας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αλλά ήταν ήδη κλινικά νεκρός. Απεβίωσε τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας.
